Για μια φορά ακόμη η Δημοτική Αρχή Αποστολόπουλου επιλέγει να διοικήσει ερήμην της κοινωνίας.
Με πρόφαση ότι η οροφή του Δημαρχείου στάζει (το έργο υγρομόνωσης σχεδόν ολοκληρώθηκε μέσα στο καλοκαίρι) όρισε συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου με τηλεδιάσκεψη προκειμένου να αποκλείσει την συμμετοχή των πολιτών από το θέμα που έβαλε η παράταξη μας «8ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ» για την διεκδίκηση οικοπέδου του Δημοσίου ώστε να παραχωρηθεί σε κατοίκους της πόλης για στάθμευση.
Η δημοτική αρχή των ΜΑΤ, των μηνύσεων σε πολίτες και πολιτικούς αντιπάλους και των εικονικών διαβουλεύσεων, επιλέγει για ακόμη μια φορά την κοινωνική απομόνωση και τον αυταρχισμό.
Μια επιλογή που αδυνατίζει το διοικητικό έργο με σωρεία λαθών, παραλείψεων και κόστους, στερεί τον πλούτο των ιδεών της τοπικής κοινωνίας και αποκλείει την κοινωνική συναίνεση στις δημοτικές δράσεις.
Η Δημοτική Αρχή Αποστολόπουλου δήθεν δεν βρήκε σε ολόκληρο τον Δήμο άλλη αίθουσα, όπου μπορεί να συνεδριάσει το κορυφαίο πολιτικό όργανο της πόλης όπως προβλέπει άλλωστε και ο νόμος.
Γιατί η διαφορά δεν είναι τεχνική. Είναι πολιτική και θεσμική.
Στη διά ζώσης συνεδρίαση οι δημότες μπορούν να είναι παρόντες. Να παρεμβαίνουν, να παρακολουθούν, να ακούν, να βλέπουν ποιος τοποθετείται και πώς και, μόνο με την παρουσία τους, να δηλώνουν ότι τα ζητήματα της πόλης τούς αφορούν άμεσα.
Η συμμετοχική δημοκρατία δεν εξυπηρετείται με έναν σύνδεσμο τηλεδιάσκεψης.
Το Δημοτικό Συμβούλιο δεν είναι ένα απλό διοικητικό όργανο που «διεκπεραιώνει» μια ημερήσια διάταξη. Είναι ο βασικός θεσμικός χώρος δημόσιου διαλόγου, πολιτικής αντιπαράθεσης, κοινωνικού ελέγχου και λογοδοσίας της Δημοτικής Αρχής.
Όταν δεν εξαντλείται η δυνατότητα μιας διά ζώσης συνεδρίασης, δημιουργείται θεσμικό έλλειμμα και περιορίζεται στην πράξη η συμμετοχή των δημοτών στα δημοτικά πράγματα.
Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια συνεδρίαση στην οποία έχουμε ζητήσει να συζητηθεί η πρότασή μας για τη διεκδίκηση του οικοπέδου στη συμβολή Αναστάσεως και Μεσογείων από το Υπουργείο Μεταφορών, ώστε να εξεταστεί η αξιοποίησή του για τις ανάγκες στάθμευσης της περιοχής.
Ένα θέμα που αφορά άμεσα τους κατοίκους.
Γιατί λοιπόν δεν εξαντλείται κάθε δυνατότητα ώστε, αν το θελήσουν, να μπορούν να βρίσκονται εκεί;
Γιατί δεν επιλέγεται άλλη δημοτική αίθουσα;
Η φυσική παρουσία των πολιτών μπορεί να αντιμετωπίζεται ως δευτερεύουσα μπροστά στη διευκόλυνση μιας τηλεδιάσκεψης;
Υπάρχει όμως και μια δεύτερη αντίφαση.
Τον Μάρτιο προβλέφθηκε έργο υγρομόνωσης του Δημαρχείου προϋπολογισμού 74.400 ευρώ, όταν το πρόβλημα με τις εισροές υδάτων (έσταζε η οροφή) ήταν ήδη γνωστό πολύ νωρίτερα.
Δύο μήνες αργότερα η μελέτη τροποποιήθηκε. Εντάχθηκαν εργασίες υγρομόνωσης και σε δύο ακόμη μεγάλα δημοτικά κτίρια. Με τον ίδιο συνολικό προϋπολογισμό!
Οι εργασίες ξεκίνησαν και σχεδόν ολοκληρώθηκαν.
Και σήμερα πληροφορούμαστε ότι η κατάσταση της αίθουσας είναι τέτοια, ώστε να μην μπορεί να πραγματοποιηθεί εκεί συνεδρίαση.
Τι ακριβώς έγινε τελικά με την υγρομόνωση του Δημαρχείου;
Τι άλλαξε από την αρχική μελέτη και γιατί;
Και κυρίως, αφού η ημερομηνία της συνεδρίασης ήταν γνωστή, γιατί δεν αναζητήθηκε εγκαίρως ένας άλλος χώρος ώστε να διασφαλιστεί η διά ζώσης λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου και η παρουσία των πολιτών;
Τα ίδια τα γεγονότα γεννούν τα ερωτήματα.
Η δημοκρατία στην πόλη δεν είναι μόνο η κάλπη κάθε πέντε χρόνια.
Είναι η παρουσία και η συμμετοχή του πολίτη.
Είναι η δημόσια αντιπαράθεση και η λογοδοσία.
Είναι η δυνατότητα της τοπικής κοινωνίας να βρίσκεται εκεί όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις, να ακούει και να ακούγεται.
Και σε αυτά δεν χωρούν θεσμικές εκπτώσεις. Και δεν θα τις δεχτούμε!
#8Προτασεις#Παπαγου#Χολαργος#Δημοκρατια#Διαβουλευση#Συμμετοχή#ΔημοτικοΣυμβουλιο
