Από τον Νοέμβριο είχαμε επισημάνει και στα αρμόδια όργανα αλλά και δημόσια ότι το πιο εύρωστο πεύκο του Χολαργού στη γωνία Βελισσαρίου & Κωνσταντινουπόλεως κινδυνεύει εξαιτίας μιας μελέτης που προέβλεπε την κοπή του για την αντιστήριξη του τοιχίου.
Τότε ζητήσαμε το αυτονόητο: να εξεταστεί σοβαρά μια εναλλακτική τεχνική λύση, ώστε να γίνει το απαραίτητο έργο για το τοιχίο αλλά να προστατευτεί ένα από τα μεγαλύτερα και πιο υγιή πεύκα της περιοχής, χωρίς να θυσιαστεί άσκοπα το περιβαλλοντικό ισοζύγιο της γειτονιάς.
Σε μία γειτονιά ήδη επιβαρυμένη από το παραμελημένο χώρο του γηπέδου.
Σήμερα, μήνες μετά, προέκυψε ο ανάδοχος, ο ίδιος μάλιστα εργολάβος που έχει ήδη συνδεθεί με παρεμβάσεις στον Δήμο με αρνητικές κριτικές από τους πολίτες, όπως το πεζοδρόμιο της Νευροκοπίου και τον γνωστό ποδηλατόδρομο. Το ουσιαστικό όμως δεν είναι μόνο ποιος αναλαμβάνει, αλλά ότι το έργο προχωρά χωρίς να έχει αλλάξει η μελέτη στο κρίσιμο σημείο της προστασίας του δέντρου.
Παρά τις αντιδράσεις, τις επισημάνσεις και την πρόταση μας να επιστρέψει η μελέτη στην Τεχνική Υπηρεσία, ώστε να αποτυπωθεί επίσημα εναλλακτική μέθοδος αντιστήριξης, τίποτα τέτοιο δεν έγινε για να εξασφαλιστεί γραπτώς η διάσωση του δέντρου.
Αντί για σαφή αναθεώρηση, παραμένει μόνο μια προφορική οδηγία του Δημάρχου ότι “αν μπορεί να σωθεί, να σωθεί”. Όμως τα σοβαρά έργα δεν γίνονται με προφορικές ευχές, ούτε η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος μπορεί να βασίζεται σε αόριστες διατυπώσεις που επιτρέπουν τις αποφάσεις της τελευταίας στιγμής.
Όταν μια διοίκηση πραγματικά θέλει να διασώσει ένα δέντρο, το κατοχυρώνει μέσα στη μελέτη, αλλάζει τον σχεδιασμό και δεσμεύεται θεσμικά.
Δεν αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο κοπής και μετά μεταθέτει την ευθύνη στην πορεία των εργασιών. Η επιλογή να μην αλλάξει ούτε γραμμή στη μελέτη δείχνει ότι η πολιτική βούληση για ουσιαστική προστασία δεν υπήρξε ποτέ.
Το ζήτημα, όμως, δεν αφορά μόνο αυτό το συγκεκριμένο πεύκο.
Αφορά τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται αποφάσεις στον Δήμο. Αν υπάρχει πραγματική διάθεση σύνθεσης και βελτίωσης ή αν τελικά υπερισχύει η λογική ότι, εφόσον υπάρχει πλειοψηφία (μόνο στα όργανα πια), όλα προχωρούν όπως σχεδιάζει η διοίκηση, ακόμη κι όταν υπάρχουν σοβαρές αντιρρήσεις.
Οι πολίτες οφείλουν να γνωρίζουν ότι μέχρι σήμερα δεν έχει διασφαλιστεί θεσμικά η διάσωση του δέντρου. Και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αναλάβουν δράση!
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ 